Calciclo Iv Amp 10 X 1g/10ml

 DE IV INJECTIE MOET UITERST LANGZAAM GEBEUREN (10 ml IN 5 MINUTEN); de patiënt moet liggen en zijn hartritme moet worden gevolgd.  Calciumchloride kan de injectieplaats irriteren. Bij intraveneuze injectie is voorzichtigheid geboden om extravasatie te vermijden, vooral bij kinderen omdat hun vaatstelsel nog niet volledig ontwikkeld is.  Over het algemeen is er een risico op irritatie of necrose rond de injectieplaats bij te snelle toediening of injectie van een te groot volume. Om het risico op tromboflebitis te verminderen is het raadzaam dat men om de 24 uur een andere plaats aanprikt.  Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met nierinsufficiëntie en bij langdurige behandeling van personen die makkelijk nierstenen vormen.  Toediening van calcium chloride wordt afgeraden bij respiratoire insufficiëntie of acidose.  Uiterst voorzichtig zijn bij patiënten met hartinsufficiëntie of ventriculaire fibrillatie.  Een hypercalciëmie is nog gevaarlijker zijn dan een hypocalciëmie; elke overdosering moet worden vermeden door regelmatige controle van de calciëmie tijdens de behandeling. Ook de calciurie moet worden gevolgd. Bijzondere voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een chronische nierinsufficiëntie.  De eerste symptomen van een hypercalciëmie zijn: sterke constipatie, droge mond, hoofdpijn, dorst, geprikkeldheid, anorexie, mentale depressie, metaalsmaak, zwakte of extreme vermoeidheid. Nadien kunnen volgende symptomen optreden: confusie, slaperigheid, hypertensie, verhoogde gevoeligheid van de ogen of de huid voor licht, in het bijzonder bij patiënten onder hemodialyse, hartaritmie, misselijkheid, braken en polyurie.  Voor maatregelen bij hypercalciëmie: zie rubriek 4.9.

CALCICLO STEROP 11mEq / 10ml is een oplossing voor injectie voor de suppletie van calcium.

Het wordt gebruikt in de volgende gevallen: - De behandeling van een ernstig calciumtekort (hypocalciëmie). - De noodbehandeling van een overmaat aan kalium in het bloed en van een overmaat aan magnesium in het bloed. - De behandeling van een hartstilstand enkel in geval van een overmaat aan kalium in het bloed, van een ernstig tekort aan calcium of van de toediening van te hoge dosissen calciumantagonisten (geneesmiddelen gebruikt om een te hoge bloeddruk te reguleren).

• De werkzame stof is calciumchloride dihydraat 0,803g/10ml, equivalent met 0,22g calcium element/10ml.
• De andere stof is water voor injecties.

Cardiotonische glycosiden: de inotropische en toxische effecten van cardiotonische glycosiden en calciumzouten zijn synergetisch en bij gelijktijdige toediening kunnen arhytmiën optreden. IV toediening van calcium is dan tegenaangewezen. Thiazidine – diuretica: doordat zij de excretie van calcium in de nieren verminderen, kunnen Thiazidine – diuretica de bloedspiegel van calcium doen stijgen. Calciumantagonisten (geneesmiddelen gebruikt om een te hoge bloeddruk te reguleren): calciumchloride kan de effecten van deze geneesmiddelen verminderen.

1. MOGELIJKE BIJWERKINGEN Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

• Intraveneuze toediening van calcium (chloride) kan een irritatie veroorzaken rond de injectieplaats. De patiënt kan ook klachten hebben als pijn, tintelingen, roodheid, uitslag of transpiratie, een drukkend gevoel of opvliegers (flushes), een " krijtsmaak ", misselijkheid of braken.

• De tintelingen kunnen wijzen op een te snelle toediening; roodheid, uitslag en flushes kunnen wijzen op extravasatie (namelijk injectie van het product buiten de ader).

• Een te snelle intraveneuze toediening kan ook volgende verschijnselen veroorzaken: vasodilatatie, hypotensie, bradycardie (vertraging van het hartritme), storing van het hartritme, syncope et hartstilstand.

• Bij langdurige toediening is er een risico van subcutane of viscerale vaatcalcificaties.

• De ongewenste effecten van een hypercalciëmie zijn: anorexie, misselijkheid, braken, constipatie, dorst, buikpijn, spierzwakte, verwardheid, frequente urinelozing, onregelmatige hartslag, weefselcalcificatie en coma.

• Overgevoeligheid voor calciumchloride dihydraat.
• Hypercalciëmie (namelijk een calciumserumwaarde hoger dan 12 mg/dl of 0,3 mmol/dl), hypercalciurie (urine-excretie van calcium hoger dan 281 mg of 7 mmol per dag voor een persoon van 70 kg), calciumlithiase, weefselcalcificaties (nefrocalcinose, arteriële calcificaties)
• Parenterele toediening van calcium is formeel tegenaangewezen bij digitalispatiënten
• Niet SC of IM injecteren.
• Sarcoïdose
• Langdurige immobilisatie van de patiënt gaat vaak gepaard met hypercalciurie en/of hypercalciëmie : de toediening van calcium moet worden onderbroken tot de patiënt weer gemobiliseerd kan worden.

Zwangerschap Calcium gaat door de placentabarrière. Parenterale toediening moet tijdens zwangerschapvermeden worden, behalve indien snelle correctie van de calciëmie vereist is. Borstvoeding Calcium wordt in de moedermelk uitgescheiden. Parenterale toediening moet tijdens borstvoeding vermeden worden, behalve indien snelle correctie van de calciëmie vereist is. Vruchtbaarheid Geen gegevens beschikbaar.

Volwassenen

HYPOCALCIËMIE EN CALCIUMDEPLETIE

• 500 mg tot 1 g calcium chloride (of 3,4 à 6,8 mEq calcium).
• Trage intraveneuze injectie a rato van 0,5 à 1 ml per minuut (20 à 10 minuten).
• Deze dosis met een interval van 1 tot 3 dagen herhalen in functie van de klinische toestand van de patiënt en van de calciumplasmawaarden.

HYPERKALIËMIE

• De dosering gebeurt in functie van de plasmawaarden en onder ECG monitoring tijdens de toediening.

HYPERMAGNESIËMIE

• Aanvangsdosis van 500 mg calcium chloride (of 3,4 mEq calcium).
• Herhaal deze dosis in functie van de klinische toestand van de patiënt.

Kinderen

HYPOCALCIËMIE EN CALCIUMDEPLETIE

• 25 mg/kg lichaamsgewicht.
• Trage intraveneuze injectie.

Toedieningswijze

• Parenterale toediening van calcium (chloride) gebeurt uitsluitend via trage intraveneuze injectie (in een voldoende grote ader en met een dunne naald), om:
• • een te snelle stijging van de calciëmie te vermijden,
  • extravasatie en bijgevolg weefselnecrose te vermijden.