Claforan Fl Iv/im 1 X 1g + Solv

Claforan® is een antibioticum op basis van cefotaxim en behoort tot de groep van de cefalosporines. Antibiotica zijn middelen ter voorkoming of bestrijding van bepaalde infecties.

Ernstige infecties

• van de onderste luchtwegen
• NKO-infecties wanneer behandeling langs orale weg onmogelijk is
• van botten en gewrichten
• van de geslachtsorganen (adnexitis, gonorroe)
• van de huid en de weke delen
• Nier- en urineweginfecties in geval van een nosocomiale infectie
• Sepsis
• Bacteriële meningitis: meningitis veroorzaakt door Haemophilus influenzae, meningokokken, pneumokokken, E. coli en Klebsiella
• Endocarditis
• Borrelia infectie (Lyme ziekte), ondermeer in stadia II en III
• Vermoeden van ernstige infecties / sepsis bij pasgeborenen
• Abdominale infecties indien de gevoeligheid werd aangetoond

Natriumcefotaxim is een 2-aminothiazolyl cefalosporine voor parenterale toediening. Het is een breedspectrum "derde generatie" cefalosporine met bactericide werking.

Zoals alle cefalosporines werkt cefotaxim door verstoring van de synthese van de peptidoglycanlaag van de bacteriële celwand. De peptidoglycanlaag is belangrijk voor de structurele integriteit van de celwand voornamelijk bij gram positieve organismen. De finale stap in the peptidoglycansynthese wordt vergemakkelijkt door transpeptidasen (bekend als penicillinebindingsproteïnen of PBPs). Cefalosporines binden op een irreversibele wijze aan de actieve site van PBPs die gecrosslinkt zijn met peptidoglycanstrengen waarbij ze de synthese van de bacteriële celwand inhiberen. Aldus bezitten cefalosporines een bactericide activiteit.

Elke injectieflacon met poeder bevat 1048 mg natriumcefotaxim, wat overeenkomt met 1000 mg cefotaxim, als actieve stof.

Claforan 1000 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie:

Injectieflacon met poeder: geen hulpstoffen

Ampul met oplosmiddel: water voor injecties

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk medicijn kan ook dit medicijn bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken. Bij de bijwerkingen hieronder vermelden we telkens hoe vaak ze voorkomen.

De belangrijkste bijwerkingen zijn:

Stop met het gebruik van cefotaxim en vertel het onmiddellijk aan uw arts als u een van de volgende symptomen opmerkt:

• Roodachtige, niet-verhoogde, schijfvormige of cirkelvormige vlekken op de romp, vaak met blaren in het midden ervan, huidafschilfering, zweren in en rond de mond, keel, neus of aan de geslachtsdelen en ogen. Deze ernstige huiduitslag wordt mogelijk voorafgegaan door koorts en griepachtige symptomen (syndroom van Stevens-Johnson, toxische epidermale necrolyse);

• Wijdverspreide uitslag, hoge lichaamstemperatuur en vergrote lymfeklieren (DRESS-syndroom of geneesmiddelenovergevoeligheidssyndroom).

• Rode, schilferige, wijdverspreide huiduitslag met bultjes onder de huid en blaren in combinatie met koorts. De symptomen treden meestal op aan het begin van de behandeling (acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose).

Mocht u één van onderstaande bijwerkingen ervaren, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of apotheker.

• Ernstige, plots optredende allergische reacties met opzwelling van het gezicht, de tong en de keel, vernauwing van de luchtpijptakken, soms evoluerend naar een shocktoestand (anafylactische reacties). Deze ernstige allergische reacties kunnen levensbedreigend zijn en moeten onmiddellijk behandeld worden.

Het is niet geweten hoe vaak deze bijwerking optreedt.

• Verminderd bewustzijn, verwardheid, abnormale bewegingen of stuipen. Dit kan wijzen op encefalopathie (een aandoening van de hersenen). Deze bijwerking komt vooral bij hoge dosissen en bij een verminderde nierfunctie.

Het is niet geweten hoe vaak deze bijwerking optreedt.

• Ernstige en aanhoudende diarree tijdens of in de weken na de behandeling. Dit kan wijzen op pseudomembraneuze colitis (ernstige ontsteking van de dikke darm). De behandeling met Claforan moet dan onmiddellijk gestopt worden en de diarree moet behandeld worden. Neem in dit geval geen medicijnen die de darmbeweging verhinderen.

Het is niet geweten hoe vaak deze bijwerking optreedt.

Zeer vaak voorkomende bijwerkingen: kunnen voorkomen bij meer dan 1 op 10 personen • Pijn op de toedieningsplaats bij inspuiting in de spieren

Vaak voorkomende bijwerkingen: kunnen voorkomen bij maximaal 1 op 10 personen • Allergische huidreacties (roodheid, jeuk, bultjes) • Schimmelinfecties (candida) • Pijn aan de keelholte en het strottenhoofd.

Soms voorkomende bijwerkingen: kunnen voorkomen bij maximaal 1 op 100 personen • Jarisch-Herxheimer reactie (verergering van de klachten als koorts, trillingen, hoofdpijn en pijn in de gewrichten) • Eosinofilie (verhoging van bepaalde witte bloedcellen) • Leukopenie (vermindering van bepaalde witte bloedcellen) • Trombocytopenie (vermindering van het aantal bloedplaatjes) • Stuipen • Diarree • Verhoging van de leverenzymes in het bloed (ALAT, ASAT, LDH, gamma GT en of alkalisch fosfatase) en/of van het bilirubine • Huiduitslag (eventueel met blaren), jeuk, netelroos

- Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel.
- Overgevoeligheid voor antibiotica uit de groep van de cefalosporines.
- Zwangerschap en borstvoeding.
Kruisovergevoeligheid tussen cefalosporines en penicillines kan voorkomen.

Volwassenen en kinderen > 12 j

• Niet gecompliceerde infecties: 1 g om de 12 u
• Matige infecties: 1 - 2 g om de 12 u
• Ernstige infecties: 2 - 3 g om de 8 - 6 u
• Max. 12 g /dag
• Niet gecompliceerde gonorroe (gonokokken urethritis/cervicitis): éénmalige IM dosis van 0,5 g - 1 g
• Ziekte van Lyme: 2 g, 3 x /dag, gedurende 14 - 21 dagen

Zuigelingen en kinderen

• Standaarddosis: 50 - 100 mg/kg in 2 - 4 injecties
• Max. 200 mg/kg/dag

Prematuren

• Max. 50 mg/kg/dag

Toedieningswijze

• Oplossen in 4 ml water voor injecties
• Langzaam injecteren gedurende 3 tot 5 minuten